به نظرات تفصیلی افراد راجع به یک موضوع یا پدیده نیازمند هستم (گروه کانونی / focus group)

وقتی به داده‌های کیفی – تفصیلی راجع به نظر افراد درباره یک پدیده نیاز داریم می‌توان از روش گروه‌های کانونی استفاده کرد. به عبارت دیگر، هدف از به کار بردن این روش، انجام مصاحبه گروهی و کسب نظر افراد نسبت به یک موضوع (پدیده) است. برای مثال پژوهشگران یک سازمان می‌توانند با استفاده از روش گروه‌های کانونی، نظر کارکنان و مدیران سازمان را درباره مشکلات محل کار بررسی کنند. یا این که پژوهشگران بازاریابی به کمک روش گروه‌های کانونی می‌توانند مشخص کنند که یک کالای تازه وارد به بازار تا چه اندازه رضایت مصرف کنندگان را تامین کرده است. همچنین، پژوهشگرانی که روش پژوهش توصیفی – پیمایشی را به کار می‌برند می‌توانند پس از گردآوری داده‌های کمّی، برای تفسیر نتایج حاصل از داده‌های کمّی، از روش گروه‌های کانونی استفاده کنند. این عمل می‌تواند برعکس نیز انجام شود.

از طریق روش مصاحبه کیفی، با تعدادی افراد که کاملا «دست‌چین» شده‌اند و نسبت به موضوع مورد بررسی با تعامل با یکدیگر نظر می‌دهند، انجام می‌شود. در انتخاب این نمونه سعی می‌شود که افراد کاملا همگن باشند و یا اینکه از نظر برخی ویژگی‌ها مشابه یکدیگر باشند. به عبارت دیگر، گرد هم آوردن افرادی که از نظر ویژگی‌ها یکسان باشند، انجام مصاحبه را آسان‌تر می‌کند. در مواردی که لازم باشد افراد با ویژگی‌های متفاوت مورد مصاحبه قرار گیرند، برحسب ویژگی‌ها چند گروه کانونی انتخاب می‌شود و با هر گروه به طور جداگانه مصاحبه به عمل می‌آید. زمانی که انتظار می‌رود افراد با ویژگی‌های گوناگون نظرهای متفاوت درباره موضوع مورد مطالعه داشته باشند، برحسب شرایط و موقعیت، پژوهشگر باید چند گروه کانونی جداگانه را تشکیل دهد و مصاحبه را به عمل آورد.